Nad oceanem (a raczej Zatoką Meksykańską)

Zrobiło się na tyle ciepło, że zażądałam od rodziców wyprawy nad morze. No, może nie aż tak do końca "zażądałam", ale ponieważ w trakcie jazdy samochodem nie marudziłam, to dało rodzicom do zrozumienia, że chętnie się z Atlanty wyrwałam. Babcia Ela również z nami pojechała. Babcia już niedługo będzie wracać do domu. Będę za nią tęsknić!

Pojechaliśmy na weekend do Pensacoli w stanie Floryda. To niedaleko od Atlanty, tylko jakieś 500 kilometrów, ale za to całą drogę po autostradach. Jedzie się naprawdę szybko. Mnie podróż tam i z powrotem upłynęła bardzo szybklo i spokojnie. Pensacola ma naprawdę ładne plaże. Zresztą - oceńcie sami.

Siedzę sobie na plaży. Bardzo dużo tu piasku, więcej, niż jestem w stanie zjeść.

Nauka chodzenia po piasku. Najpierw uczymy się chodzić po twardym, wilgotnym piasku, na miałki piasek przyjdzie czas później.

Stoję sobie i obserwuję fale. Ale śmieszne! I szumią!

Przyszła fala i mnie zmoczyła! A to niespodzianka. Lubię się chlapać w wodzie.

Trudny wybór, zaiste.

A co tam jeszcze jest w tym pudełku z klockami? Ciekawe. Zauważcie, że chwilowo mam kapelusik na głowie i go nie ściągam. Sama nie wiem, jak to się stało. Zazwyczaj w przeciągu 15 sekund od założenia mi czegoś na głowę moja głowa już jest odsłonięta.

Idziemy całą rodziną na spacer po plaży.

Ach, ten zachód słońca!

Bliskie spotkania z oceanem atlantyckim. Tylko mnie nie upuść, tata. Proszę! Ślicznie proszę!

Chyba się trochę opaliliśmy na tej plaży.

Impreza pożegnalna dla naszych babć (mojej babci Eli i babci Grzesia) odbyła się u Łosiów.